Parafia pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego w Starogardzie Gdańskim

  • ul. Lubichowska 56, 83-200 Starogard Gdański, tel. 58/530-10-12, tel. 501-890-751, e-mail: parafia@milosierdzie-starogard.pl

  • "Bóg jest zawsze gotowy przebaczać" - papież Franciszek (MV22)

News

„Pokój wam zostawiam, pokój mój wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze ani nie lęka!” (J 14, 27)

Patroni wolontariuszy

Ocena użytkowników:  / 0
SłabyŚwietny 

Patroni wolontariuszy

 

 

 św. Łukasz Ewangelista

Rodzinnym miastem św. Łukasza była Antiochia Syryjska. Był poganinem, a nie Żydem. Z zawodu był lekarzem, jak o tym pisze wprost św. Paweł Apostoł (Kol 4, 14). Należał do ludzi wykształconych i doskonale obeznanych z literaturą ówczesną. Świadczy o tym jego piękny język grecki, kronikarska dokładność informacji i umiejętność zdobywania źródeł. Około 40 r. po narodzeniu Chrystusa i ok. 7 lat po Jego śmierci zapewne w samej Antiochii stał się wyznawcą Chrystusa.
Około 50 r. po raz pierwszy spotyka na swojej drodze św. Pawła, przyłącza się do niego jako uczeń, towarzysz podróży i lekarz.
Towarzyszy mu do Jerozolimy, potem zaś do Rzymu. Swą wierność Łukasz posunął tak dalece, że jako jedyny pozostał przy św. Pawle w więzieniu w Rzymie (2 Tm 4, 11). Nie wiemy, co działo się z Łukaszem po męczeńskiej śmierci św. Pawła (+ 67). Ojcowie Kościoła i liczne legendy wymieniają wiele różnych miejscowości (Achaję, Galię, Macedonię itp.), gdzie miał nauczać. Wydaje się, że Łukasz zmarł w Beocji przeżywszy 84 lata. Tak dawna wzmianka, sięgająca czasów niemal apostolskich, zasługuje na wiarę. Autor nie wspomina jednak o śmierci męczeńskiej, pisze tylko, że Łukasz zmarł "pełen Ducha Świętego". Dlatego późniejsze świadectwa o jego męczeńskiej śmierci są raczej legendą.

Łukasz zostawił po sobie dwie bezcenne pamiątki, a są nimi Ewangelia i Dzieje Apostolskie. Chociaż sam prawdopodobnie nie znał Jezusa, to jednak badał świadków i od nich jako z pierwszego źródła czerpał wszystkie wiadomości.
Jest patronem Hiszpanii, miasta Achai; introligatorów, lekarzy, malarzy i rzeźbiarzy, notariuszy, rzeźników, złotników.

 

 

św. s. Faustyna Kowalska

Helena Kowalska urodziła się 25 sierpnia 1905 r. jako trzecie z dziesięciorga dzieci, w rolniczej rodzinie z Głogowca k/Łodzi. Kiedy miała siedem lat, po raz pierwszy usłyszała w duszy głos wzywający do doskonalszego życia. W 1914 r. przyjęła I Komunię świętą, a dopiero trzy lata później rozpoczęła naukę w szkole podstawowej. Mimo dobrych wyników, uczyła się tylko trzy lata, potem musiała zrezygnować, aby pomagać w domu matce.
Jako czternastoletnia dziewczynka opuściła dom rodzinny, by na służbie u zamożnych rodzin w Aleksandrowie, Łodzi i Ostrówku zarobić na własne utrzymanie i pomóc rodzicom.
W lipcu 1924 r. przyjechała do Warszawy i zgłosiła się do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia przy ul. Żytniej. 1 sierpnia 1925 r. - mimo sprzeciwu rodziców - została przyjęta do Zgromadzenia. 30 kwietnia 1928 r. złożyła pierwsze śluby zakonne, następnie z pokorą i radością pracowała w różnych domach zakonnych.

W zakonie przeżyła 13 lat. 22 lutego 1931 r. po raz pierwszy ujrzała Pana Jezusa Miłosiernego. Otrzymała wtedy polecenie namalowania takiego obrazu, jak ukazana jej postać Zbawiciela oraz publicznego wystawienia go w kościele.
W 1936 r. stan zdrowia siostry Faustyny pogorszył się znacznie, stwierdzono u niej zaawansowaną gruźlicę. Od marca tego roku do grudnia 1937 r. przebywała na leczeniu w szpitalu krakowskim w Prądniku Białym. Wiele modliła się w tym czasie, odwiedzała chorych, a umierających otaczała szczególną modlitewną pomocą.
Chrystus uczynił siostrę Faustynę odpowiedzialną za szerzenie kultu Jego Miłosierdzia. Polecił pisanie Dzienniczka poświęconego tej sprawie, odmawianie nowenny, koronki i innych modlitw do Bożego Miłosierdzia. Codziennie o godzinie 15:00 Faustyna czciła Jego konanie na krzyżu
W kwietniu 1938 r. nastąpiło gwałtowne pogorszenie stanu zdrowia siostry Faustyny. Po długich cierpieniach, które znosiła bardzo cierpliwie, zmarła w wieku 33 lat 5 października 1938 r. Jej ciało pochowano na cmentarzu zakonnym w Krakowie-Łagiewnikach. W 1966 r. w trakcie trwania procesu informacyjnego w sprawie beatyfikacji siostry Faustyny, przeniesiono jej doczesne szczątki do kaplicy Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach.

 

 

 św. Jan Paweł II

Jan Paweł II (praw. Karol Wojtyła, ur.18maja 1920r., zm.2kwietnia 2005r.)-Polak, który 17 października 1978r. został wybrany na papieża. Urodził się w Wadowicach. Jego matka, Emilia zajmowała się domem. Zmarła tuż przed przyjęciem przez Karola Komunii św. Ojciec, Karol był porucznikiem. Syn stracił go w czasie II wojny światowej, w 1941r. Jego brat, Edmund, była lekarzem, zaraził się szkarlatyną od jednej z pacjentki i zmarł. Siostra Olga zmarła tuż po narodzeniu. Karol był człowiekiem sumiennym i utalentowanym. Kochał teatr, a także sport. Wszyscy go podziwiali i wierzyli, że kiedyś stanie się kimś wielkim. Miał bardzo dobrych przyjaciół, na których mógł polegać. Jako dorosły człowiek świetnie dogadywał się z młodzieżą. 1 listopada 1946r. w wieku 26 lat Karol został księdzem. W 1948r. został skierowany jako wikariusz do parafii Niegowić. Uwielbiał spędzać letni czas na łonie natury, zwłaszcza z młodymi. W lipcu 1958r. Karol został mianowany biskupem Krakowa. Uczestniczył w obradach Sobory Watykańskiego II. Kardynałem mianowano go w 1967r. 16 października 1978r. o godz. 16:16 ogłoszono wyniki wyborów na następcę św. Piotra. Na zwołanym konklawe zdecydowano na wybór Karola Wojtyły na papieża. Przyjął imię Jan Paweł II. Jako papież wiele podróżował. Odbył 104 podróże, był na wszystkich zamieszkanych kontynentach. W Polsce był aż 8 razy. Nigdy nie zapominał o rodzinnych stronach i chętnie je wspominał w wygłaszanych homiliach. Kochał swoją Ojczyznę, w większej części przyczynił się do upadku komunizmu w Polsce. Jego wiernym przyjacielem był Stefan Wyszyński. 13 maja 1981r. w Rzymie miał miejsce zamach na życie Jana Pawła II. Szczęśliwie udało się uratować papieża. Od tamtego czasu papież miał problemy zdrowotne, które nasiliły się w 1992r., kiedy pojawiła się choroba Parkinsona. W wielkim cierpieniu tuż przed Wielkanocą zmarł nasz Rodak. 2 kwietnia 2005r. o godz. 21:37 ogłoszono śmierć papieża. Swój pontyfikat zakończył słowem "Amen".

 

 

św. Matka Teresa z Kalkuty

Matka Teresa z Kalkuty, imię zakonne Maria Teresa od Dzieciątka Jezus, właściwie Agnes Gonxha (Ganxhe) Bojaxhiu (1910-1997), zakonnica (loretanka) indyjska pochodzenia albańskiego. Przyjechała do Indii w 1929. Po opuszczeniu zakonu w 1948 oddała się działalności charytatywnej na rzecz najuboższych. W 1946 założyła Kongregację Misjonarek Miłości zatwierdzoną jako zakon w 1965. Z inicjatywy Matki Teresy powstało 50 domów dla opuszczonych dzieci w Indiach i wielu innych krajach, w 1961 zorganizowano ośrodek dla trędowatych w Kalkucie, w 1985 pierwszy na świecie ośrodek dla chorych na AIDS w Gramvich Viagen (Stany Zjednoczone). Zmarła w Kalkucie. Beatyfikowana przez Jana Pawła II (2003).
Matka Teresa otrzymała wiele nagród, m.in.: pokojową Nagrodę Jana XXIII (1971), Pokojową Nagrodę Nobla (1979), Klejnot Indii (1980), tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego (1993). Jej myśli i medytacje zebrano w publikacji Prosta droga (1994, wydanie polskie 1996).

 

 

 

 

 

 

Msze święte w niedziele:
7.00, 8.30, 10.30 - suma,
12.00 - z udziałem dzieci;
16.30, 20.00

Msze święte w dni powszednie:
7.00, 17.00

Nowenna do MBNP:
w środę o godz. 17.00

Koronka do Miłosierdzia Bożego:
w piątek o godz. 17.00

Spowiedź święta przed każdą Mszą świętą,
Biuro parafialne otwarte po każdej Mszy św.

telefony:

komórkowy: 501 890 751

stacjonarny: 58 530-10-12

wewn. 23 ks. Proboszcz

wewn.24 ks. Wikariusz

wewn.22 ks. Senior

wewn.25 Przedszkole

Serdecznie dziękujemy za troskę i pomoc w budowaniu naszej nowej świątyni.
Niech Bóg wynagrodzi Waszą ofiarność.
Jeśli pragniesz pomóc materialnie w budowie świątyni Miłosierdzia Bożego to możesz to uczynić dokonując wpłaty na konto parafialne

BS-77 8340 0001 0008 9672 2000 0001

Odwiedza nas 240 gości oraz 0 użytkowników.

Odsłon artykułów:
2487867

 

Creampie